(WE: drukken) Niemand de deur uit…..

Het hele bureau ligt bezaaid met papieren en papiertjes. Ik zoek, zoek maar kan niet vinden wat ik wil hebben. Terwijl ik toch zeker weet dat ik het op mijn bureau had neergelegd. Met een moedeloos gebaar haal ik poes weer leeg. Nee, ook hier in kan ik de brief niet vinden. En zonder brief, geen contact. En zonder contact, geen publicatie.

Al jaren ben ik bezig met schrijven. Eerst voor mijzelf, later op een weblog. Maar ondertussen schreef ik ook op andere sites stukjes. Van verschillende kanten kreeg ik meer dan eens te horen: “Waarom schrijf je geen boek?” Mijn antwoord hierop was standaard: “Wie zit hier nou op te wachten? Het verhaal van iemand die kanker heeft (gehad). Het verhaal van een kind van, vrouw van, moeder van en oma van. Het verhaal van iemand die door een ongeluk in de WIA terecht is gekomen. Het verhaal van iemand die haar carrière daardoor door de gootsteen zag verdwijnen. Zeg nu eerlijk, hier zit toch niemand op te wachten.”

Maar ondertussen schreef ik maar door. Niet alleen naar mijn leven, maar ook fictie. Dit doet me denken aan de tarot die eens voor mij gelegd is. Ik kreeg als samenvatting te horen dat er in de toekomst dingen van mij gepubliceerd zullen gaan worden. Op mijn lacherig antwoord dat ik al lang bezig was om het web onveilig te maken met mijn woordenspinsels kreeg ik als antwoord dat dat niet bedoeld werd. En daar kon ik het mee doen.

Wie schetst mijn verbazing toen ik vorige week ineens een brief kreeg van een uitgever of zo. Ze waren geïnteresseerd in mijn schrijfsels. En ze wilden dit wel publiceren. Het moest alleen geredigeerd worden. Nou, dat geloof ik goed. Alleen nu ben ik dus de brief met de afspraak kwijt……