Sterren

Tien kleine vingertjes, en ook tien kleine teentjes. Twee voetjes en twee armpjes, twee handjes en twee beentjes. Een mollig lijfje, een bos pikzwart haar en zulke diepe ogen dat je er in kan verdrinken. Geen kuiltje in haar wangen, maar sterren in haar ogen. Sterren die vertellen van hoe gelukkig ze is, sterren die vertellen hoe ongelukkig ze is.

Intelligent, boven het normale, daardoor ook een moeilijke schooltijd. Maar ondanks alles stralen haar ogen, stralen haar sterren.

Tien vingers en ook tien tenen, de ogen zijn groen en kijken fel de wereld in. Niemand zal haar iets maken. Ze zoekt met horten en stoten haar eigen weg. Ze krabbelt op uit mislukte relaties, sterren doven en sterren komen, altijd weer!

Trouwen: een stralende bruid, een dito bruidegom. Gekibbel, maar ook weer afzoenen, en de sterren stralen in haar groengroene ogen. Niets schijnt dit geluk te kunnen deren.

Er komt een kinderwens. Een wens van tien kleine vingertjes en tien kleine teentjes. Een wens van twee armpjes en twee beentjes, een wens van een mollig lijfje.

Deze wens zal altijd een wens blijven.

Ziek is ze, ernstig ziek.

Volgende week komt ze naar huis om te sterven. Er kan niets meer gedaan worden.

We vrezen voor haar leven, de sterren zijn gedoofd. En niets wat wij doen, kan het licht in haar sterren doen ontsteken.